Met de snelle uitbreiding van elektrische voertuigen (EV's) en energieopslagsystemen (ESS) is de continue verwerking van batterij-elektrode slurry met twin-screw extruders de industriestandaard geworden. Het verwerken van actieve materialen met een hoge hardheid, zoals lithium-ijzerfosfaat (LFP) of hoog-nikkel NCM, vormt echter een kritieke uitdaging: mechanische slijtage tussen schroefelementen en de cilinderwand. Deze slijtage geeft sporen van metaaldeeltjes (Fe, Cr, Ni) af aan de slurry, wat de zelfontladingssnelheden en het risico op thermische runaway aanzienlijk verhoogt.
Elektrode slurries bevatten hoge concentraties vaste poeders (actieve materialen en geleidende middelen). Naarmate deze materialen met een hoge viscositeit door zones met hoge afschuiving gaan, creëren ze verschillende technische uitdagingen:
Om schone productie te bereiken, is de focus voor kernonderdelen van extruders verschoven van eenvoudige slijtvastheid naar een dubbele norm van "duurzaamheid + nul contaminatie".
Toonaangevende oplossingen passen wolfraamcarbide- of keramiek-gebaseerde coatings toe op het oppervlak van schroefelementen.
De liners van de extruder cilinders zijn doorgaans gemaakt van kobaltvrije of ultra-lage-ijzer nikkel-gebaseerde legeringen.
Naast materialen speelt het ontwerp van de schroef en cilinder een cruciale rol bij het verminderen van de deeltjesproductie.
Voor batterijfabrikanten die continue menging toepassen, moet de selectie van apparatuur verder gaan dan de doorvoer en zich richten op materiaalstabiliteit. Door componenten te gebruiken met vacuüm quenching (hardheid 58–64 HRC) en onafhankelijke reinheidscertificering, kunnen fabrikanten onderhoudsintervallen verlengen en het hoogste niveau van batterijveiligheid garanderen.